::And you're sick to your stomach
At the sound of your voice
And the shape of your face
And the sound of your name
They send you pictures of yourself
It's someone you don't know
They call you a genius
Cause you're easy to sell
But the fire in your belly
that gave you the songs
Is suddenly gone
And you feel like a fake
Is that what you want?

I hope for your sake
You've got what it takes
You've got what it takes
To be spoiled to death::
Marillion: King (Afraid of sunlight)

Dat Michael Jackson dood is, daar wil ik geen log aan spenderen. Ik heb altijd gevonden dat de naam Wacko Jacko goed bij hem paste. Ik had het zelf kunnen bedenken.

Het vreemdst aan de man was natuurlijk de extravagante manier waarop hij met zijn rijkdom omging. "We are the world" voor USA for Africa inzingen met een diamanten handschoentje en sok aan, dat vond ik op zijn minst afbreuk doen aan de boodschap van het lied. Voor de rest heeft het me altijd weinig geïnteresseerd wat de man deed met een aap, een pretpark in zijn tuin en logerende kinderen. Ik heb nooit geloofd dat hij schuldig was aan ontucht met kinderen, maar heb me er ook nog nooit over opgewonden. Dat hij met een mondkapje over straat ging en dat ook van zijn kinderen vroeg, dat kwam mij vreemd voor. Maar ook daar hanteer ik het principe dat iedereen zijn eigen keuzes maakt. Bovendien ben ik wel benieuwd naar welk deel van al die verhalen verzonnen is door de media. Had hij het skelet van The Elephant Man in bezit? Wie weet? En wie kan het wat schelen? Droeg Bubbles Gucci? Het zou zomaar kunnen. I couldn't care less.

Toch was Michael Jackson waarlijk The King of Pop.

Ik herinner mij nog dat de clip van Thriller voor het eerst zou worden uitgezonden op TV. Het was compleet nieuw. Een clip van 14 minuten. We bleven er voor thuis. We keken met het hele gezin. Tot dan toe keken we alleen maar naar de weekendquiz met het hele gezin. Gedurende zijn hele carrière bleef hij vernieuwend. Zijn muziek is briljant, zijn dansjes geniaal. Zijn moonwalk, de manier waarop hij "Oeh" kon gillen en zijn hand op zijn kruis zijn legendarisch. En dat is in the end gewoon waar het om gaat.

De koning is dood. Leve de koning.

::Een eigen huis
Een plek onder de zon
En altijd iemand in de buurt die van me houden kon::
Het Goede Doel: Alles kan een mens gelukkig maken (Iedereen is anders)

Sinds een half jaar woon ik in het aller mooiste, leukste en aardigste stadje dat je langs de Lek kunt vinden. Het is hier heerlijk. De vogeltjes fluiten altijd. Kinderen huppelen in de straten. En door een nooit officieel beschreven microklimaat schijnt hier altijd de zon. De schoorsteenveger heet Roetman en de airconditioner verkoper heet Kouveld.

Het is alsof ik in Duckstad woon.

::Poor men wanna be rich
Rich men wanna be kings
And a king ain't satisfied untill he rules everything::
Bruce Springsteen: Badlands (Darkness on the edge of town)

Het gaat niet goed met de PvdA. Dat komt omdat de PvdA te elitair is. Dat is althans de mening van minister Plasterk. En die kan het weten.

De top van de partij heeft geen voeling meer met de achterban, denkt de minister. Dat klopt wel. De top bestaat voornamelijk uit hoogopgeleiden. De meesten hebben ook al hoogopgeleide ouders en dus helemaal geen arbeidersverleden. Minister Plasterk is zelf Hoogleraar in de ontwikkelingsgenetica. Die weet veel, daar gaat het niet om. Maar hoe een gemiddeld gezin in een arbeiderswijk haar kinderen op school kan houden zonder kopje onder te gaan door het gewicht van de kosten die daaruit voortvloeien, daar heeft hij geen kaas van gegeten. Zijn beleid is daar het schreeuwende bewijs van. Minister Bos heeft waarschijnlijk zelfs nog nooit een arbeidersgezin van dichtbij gezien, dus die legt het hem niet uit. Met hoogopgeleide kamerleden kan de PvdA de oorlog niet winnen. Zoveel is inmiddels duidelijk.

Maar er gloort hoop aan de horizon! Hoop in de persoon van Hans Spekman. Wel hoogopgeleid, maar woonachtig in een heuse arbeiderswijk in Utrecht. Weliswaar in een klein subwijkje dat met hekken en slagbomen angstvallig is afgeschermd van de rest van de grote boze wijk, maar toch.

Ik zeg: Hans for President!