::So we took a holiday
took some time to celebrate::
Madonna: Holiday (Holiday)

Lieve mensen,

Ik ben op vakantie.

Tot ooit!

::Er zijn honderdduizend lovesongs
dus waar begin ik aan::
De Dijk: Lovesong 100.001 (Niemand in de stad)

Heb je even? Dit gaat wel even duren. Ik wil het hebben over muziek. Muziek neemt een belangrijke plaats in in mijn leven. Elke stemming heeft haar eigen bijpassende muziek. Fish, Marillion en Counting Crows kan ik bijna altijd wel horen. Verder is de keuze van muziek sterk afhankelijk van hoe ik mij voel en wat ik aan het doen ben.

Loop ik naar school om mijn kinderen te halen, dan luister ik graag naar Pink. Pink is leuk, rocky en vrolijk. En je loopt er lekker op. In de auto luister ik graag Mika, Robbie Williams of K's Choice. Als ik aan het werk ben staat negen van de tien keer Counting Crows op, als ik rust wil Janine Jansen. Ben ik gewoon thuis dan staat de iTunes op shufflestand en komt er echt van alles voorbij.

Ik ben alleen niet erg goed met liefdesliedjes. Liefdesliedjes liggen moeilijk. Het moet niet te zoet worden. Zo heb ik een hartgrondige hekel aan Mariah Carrey, Celine Dion en dat soort types. Toch ben ik de laatste tijd wel in een liefdesliedjesstemming. Ik weet ook niet waarom, maar het is zo. Het zal de zomer zijn.

Dus neem ik jullie mee op een tour langs mijn favoriete liefdesliedjes. Zo is er natuurlijk deze. Om kippenvel van te krijgen. Deze vond ik vanaf de eerste keer dat ik hem hoorde zo mooi. Ik was er verbaasd over, omdat het zo lief is. Zo breekbaar. Niks voor mij eigenlijk. Datzelfde geldt voor deze. 

Wat maakt of ik een liedje mooi vind? Meestal heeft het met de tekst te maken. Tekst vind ik belangrijk. Zo werd dit liedje "ons" liedje. Omdat het helemaal klopte. Qua tekst. Ook de muziek is natuurlijk belangrijk. Dit liedje vind ik fantastisch, omdat het zowel qua tekst als qua muziek zoveel in zich heeft. Het is bijna een klassieke symfonie met zoveel verschillende muziekpartijen. Hoe er gespeeld wordt met verschillende instrumenten en verschillende volumes. Geweldig gewoon.

Herinneringen zijn ook belangrijk. Liedjes worden mooi door de herinneringen die je er aan hebt. De vele avonden dat ik bij vriend R. was bijvoorbeeld. We dronken veel te veel en luisterden tot diep in de nacht muziek. Dit liedje herinnert mij altijd aan die tijd. Toen mijn oudste zoon geboren werd, was het eerste nummer wat ik hoorde deze. Het is eigenlijk een stom liedje. En mijn zoon heet geeneens Boris. Maar sindsdien hoort het tot mijn favorieten. Voor mijn jongste zoon draaide ik dit tijdens de vele nachten dat ik met hem op mijn arm door de huiskamer liep, omdat hij erg veel huilde als baby.

Maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om het gevoel wat je krijgt als je een liedje hoort. De vlinders in je buik. De verliefdheid. Het worden tenslotte niet voor niets liefdesliedjes genoemd. Het liedje dat mij altijd weer dat speciale gevoel geeft, hoe vaak ik het ook hoor, staat hieronder. Het is voor mij het ultieme liefdesliedje. Het mooiste wat ooit geschreven werd.






::If life seems jolly rotten
There's something you've forgotten
And that's to laugh and smile and dance and sing.
When you're feeling in the dumps
Don't be silly chumps
Just purse your lips and whistle - that's the thing.
And...always look on the bright side of life::
Monty Python: always look on the bright side of life (Life of brian)

Dat mijn jongste zoon er soms wat onconventionele ideeën op na houdt als het om andere bevolkingsgroepen gaat, dat was ons al wel eerder opgevallen. Hier schreef ik daar ook al eens iets over. Toch worden wij soms nog met stomheid geslagen.

Zo zaten wij gisteren te praten over hoe je niet altijd alles maar gewoon moet vinden. Dat er mensen zijn die het moeilijker hebben dan wij. Dicht bij huis gezien zijn er kinderen die geen Gameboy hebben en nooit op de Wii kunnen spelen. Omdat ze daar geen geld voor hebben. Dat besef hakte er in. Geen gameboy is geen leven, volgens mijn zoon. Met de mensen in Afrika kan hij zich een stuk minder identificeren. Toen hij er op gewezen werd dat die mensen soms wel 5 kilometer moesten lopen voor gewoon wat water antwoordde hij: "Dat valt wel mee hoor. Dat doen ze met z'n allen. Dat is hartstikke gezellig."

Toen hij onze geschokte blikken zag, verzachtte hij zijn woorden door te zeggen: "Ja, je moet het wel een beetje positief bekijken natuurlijk."

::Ik staar over het water
Dat net als ik
Ooit in beweging was
Peilloos diep en dreigend zwart::
Marco Borsato: Het water (De bestemming)

Dinsdagmiddag. De enige dag deze week die niet stond volgepropt met afspraken. Een heerlijk rustig dagje dus.

De loodgieter zou komen, vanwege een verstopping in het riool. Dat wel. Maar ik zat rustig op hem te wachten terwijl ik achter mijn MacBook een beetje werkte. Buiten begon het heel hard te regenen. En binnen 10 minuten zag ik het water onder de tussendeur doorlopen, mijn huiskamer in. Binnen een kwartier stond er een centimeter water over de hele benedenverdieping. Dat is allemachtig veel water, alles bij elkaar. De oorzaak? Een flinke bos plantenwortels die zich een weg hadden gebaand de rioolbuis in. Dat kan dus ook.

Loopt zo'n dag toch ineens heel anders.

::With friends like these
There's no need to worry your head
It seems::
T'Pau: Friends like these (Bridges of spies)

Ik ben erg gek op mijn nichtje. Ze is nu bijna 16, heeft net haar middelbare school diploma gehaald en is een Puber met een hoofdletter. Het is een geweldige meid en ik zou niet gekker op haar kunnen zijn als zij mijn eigen kind was.

Toen ze mij zei dat ze vond dat ik meer met mijn ongebruikte hyvesaccount moest doen, had ik wel mijn bedenkingen. Hyves snap ik niet. Mijn nichtje heeft 423 vrienden. Wat zou ik in 's hemelsnaam moeten met 423 vrienden? Ik heb in het echies aanzienlijk minder vrienden en die verwaarloos ik al op een schandalige manier. Maar mijn nichtje vond dat ik meer met de tijd mee moest gaan. Nu wil ik natuurlijk niet te boek staan als uncoole tante. Hip als ik ben. Zo achter mijn Mac. Dus stofte ik mijn hyves account af en verdubbelde mijn vriendenschaar aldaar door mijn nichtjes uitnodiging te accepteren.

En nu ben ik dus weer volledig online. Met 3 vrienden. Heel treurig eigenlijk. Dat vraagt misschien wel wat uitbreiding, maar ik ben nog steeds niet helemaal overtuigd van de toegevoegde waarde van hyves boven de gewone mail. Bovendien verwacht ik niet dat mijn real life vrienden, op die ene die nu ook een hyvesvriendje is na dan, een hyves account bezitten. Maar hee, misschien zijn mijn vrienden wel hipper dan ik denk. Ben ik echt zo uncool en achterhaald als mijn lieve nichtje schetste. Het zou natuurlijk altijd nog kunnen dat ik straks ineens ook ruim 400 vrienden heb. Al weet ik niet helemaal zeker of ik wel zoveel mensen ken.

Voel je vrij om mijn vriend te worden. Ik kan er dus best nog wat gebruiken...