::Tell me why
I don’t like Mondays
I wanna shoot the whole day down::
Boomtown rats: I don’t like mondays (The fine art of surfacing)

„Mama is helemaal niet shagrijnig. Ze heeft gewoon een hele andere manier om met mensen te communiceren ’s morgens.”

Soms is mijn oudste zoon in staat om met 1 opmerking mijn ochtendhumeur te verjagen. En dat kunnen er niet veel, dat moet gezegd.

::It's the eye of the tiger
It's the thrill of the fight
Rising up to the challenge of our rival
And the last known survivor
Stalks his prey in the night
And he's watching us all
With the eye of the tiger::
Survivor: Eye of the tiger (Eye of the tiger)

Mijn jongste zoon is dikke vrienden met onze hond. Ik denk dat dat komt doordat zij veel interesses delen. Zo zijn zij beiden gek op in de modder baggeren, van bergen af rollen en met stokken spelen. Ook hebben zij er alle twee een hekel aan om na zo’n dagje smerigheid onder de douche te stappen.

::That's me in the corner
That's me in the spotlight
Losing my religion
Trying to keep a view
And I don't know if I can do it::
R.E.M.: Losing my religion (Automatic for the people)

Oke. Jullie verwachten natuurlijk stukjes van mij. Ik zie jullie heus wel. In mijn statistieken. Je denkt lekker verscholen te zijn, maar ik hou het bij. En al heb ik geen idee wie er zoal achter al die IP-adressen zitten, ik weet dat jullie er zijn.

Maar sorry. Het zit er even niet in. Op dit moment gaat het gewoon even kut. Mijn leven houdt zich niet erg aan de richtlijnen die ik haar geef. De depressie, die ik afgelopen winter met zoveel gemak kon verjagen, zeurt nu onafgebroken aan mijn kop. Hij jengelt en zuigt en het kost me veel energie om hem toch op afstand te houden. En nu ben ik dus moe. En heb ik hoofdpijn. Dus even geen leuke stukjes van mij.

Toen ik van de week wel een goed idee had over een stukje, maar niet de energie had om het te schrijven, waren er twee mensen die niet liever onder hun dekbed kropen: Joost en Koelman. Daar kunnen jullie dus toch nog lezen wat ik jullie ook had willen uitleggen. Dat is dan wel weer fijn.

::House for sale
You can read it on the sign::
Lucifer: House for sale (As we are)

Vandaag hebben wij voor het eerst van ons leven een huis bezichtigd dat wij wel hadden willen kopen. Tot nu toe hebben wij alleen nog maar huizen gehuurd. Ik vind het kopen van een huis een behoorlijk grote stap. Zo snap ik dus echt niet hoe zoveel mensen in mijn omgeving een huis hebben kunnen kopen alsof zij een brood bij de bakker kochten. De reclame van de Hypotheker, die ik tot nu toe als zeer irritant heb ervaren, is raker dan ooit. Het "Jazeker, de Hypotheker" schreeuwt me uit mijn slaap en fluistert in mijn oor bij ieder spoortje van twijfel en plankenkoorts.

Het huis van vandaag gaat het niet worden. Te klein. Jammer, want het was een heel erg leuk en charmant huisje aan de rand van het al even leuke middeleeuwse stadje waar mijn Lief en ik allebei vandaan komen. Maar morgen bel ik weer een makelaar. Dan gaan we het volgende huis bezichtigen. En langzaam aan begin ik dan toch te wennen aan het idee dat we deze grote stap toch echt gaan nemen. En langzaam aan begin ik te geloven dat het goed is.

We zijn op huizenjacht!