::You’d sell a hole in your pocket
If you could find a way::
Phil Collins: Hang in long enough (...But seriously)

Geachte heer Wilders, beste Geert,

Graag wil ik in deze brief uiting geven aan mijn bewondering voor je visie en strategie. Ik neem de vrijheid om je te tutoyeren, omdat ik denk dat je heel gewoon bent gebleven. Ik hoop dat je dat geen probleem vindt.

De laatste jaren ben je vaak in het nieuws. Helaas niet altijd op een positieve manier. Maar ik ben ook ondernemer en ik weet net als jij dat er periodes zijn dat elke publiciteit, positef of negatief, goed is voor de verkoop van je product. En als er iemand is die weet hoe hij zijn product goed aan de man kan brengen, dan ben jij dat toch wel. En dat vind ik in deze tijd van crisis bewonderenswaardig.

Natuurlijk is jouw product er een waar Nederlanders in deze moeilijke tijden behoefte aan hebben. Maar laten we eerlijk zijn, een groot deel van die behoefte is door jou in de afgelopen jaren zorgvuldig gecreëerd. Daarbij heb je alle marketingtools uit de kast getrokken. Het resultaat mag er zijn! De angst voor Islam zit er bij de Nederlander goed in en dat is helemaal dank zij jou. Dat is extra bijzonder als we bedenken dat de gemiddelde moslim er zelf niet echt actief aan heeft bijgedragen. Het zijn jouw promotieactiviteiten die hiervoor hebben gezorgd.

Maar je strategie rond de coalitie-onderhandelingen is echt de kroon op je werk. Wat een briljante zet! Met deze strategie heb je wel de lusten, maar niet de lasten van een regering. Je kunt ongehinderd doorgaan met het promoten van je product en het creëren van de behoefte ervoor. Als de regering over 4 jaar een succes blijkt te zijn zal iedereen inzien dat dat dankzij jou is. Mocht het onverhoopt mislukken, dan heb jij niet actief aan de regering deelgenomen en is het dus ook niet jouw schuld. Een typische win-win situatie.

Toch heb ik nog wel een vraagje. Stel dat je strategie echt zo goed werkt. Dat de vraag naar jouw product explosief toeneemt. Dan ben je over 4 jaar zonder twijfel de leider van de grootste partij van Nederland. Prachtig natuurijk, daar werk je tenslotte hard genoeg voor. Maar dan zul je je product ook echt moeten gaan leveren. Heb je er al over nagedacht hoe je dat gaat aanpakken? Kun je de oplossing zijn voor een fictieve angst? Is het mogelijk een probleem op te lossen dat niet echt bestaat, als je zelf degene bent die het bedacht heeft?

Ik ben benieuwd naar je antwoord.

Hartelijke Groet,

Kat en Hond

::If you want me to I will::
The Beatles: I will (The White Album)

Gisteren had ik feest. Mijn Lief en Oudste Zoon waren jarig. Altijd een goede reden voor een feestje met vrienden en familie.

Ik hou van dat soort feestjes. Ik zie mensen die ik weinig zie, soms zelfs veel te weinig. Dat vind ik fijn. Dat ik ze dan weer zie dus, niet dat ik ze zo weinig zie. Het feestje van gisteren was dubbel fijn. Want ik kreeg complimenten. Hele fijne. Zo zei mijn vader tegen mij: “Wat ben je mooi”. En de nieuwe liefde van mijn moeder zei: “Wat ziet je huis er mooi uit”. En: “Wat is je tuin mooi geworden”. Vriend R. zei: “Waarom schrijf je nooit meer op je blog? Je schrijft altijd zo leuk.” En dat compliment, samen met die vraag, heb ik de afgelopen maand wel vaker gehoord. Ook van anderen.

En daarom ben ik terug. Na een jaar te zijn weg geweest. Voor vriend R. En vriend F. Vriendin J. en mijn zussen. En al die andere mensen die ook mee willen lezen. Want zo ben ik dan ook weer.