::Ik word geen architect, want huizen zijn zo saai
En ook niet in de politiek, ik ben geen papegaai
Ik kan wel duizend dingen worden, maar ik hoef ze allemaal niet
Word jij dat maar als jij er wat in ziet
Kinderen voor Kinderen: Als ik later groot ben

Mijn oudste zoon is 11 jaar en wil schrijver worden. Daar heeft hij het al heel lang over. Gisteren is hij begonnen met zijn eerste boek. Het is een boek met korte verhalen voor kleuters. Als hij het af heeft wil hij het op school aan de kleutergroepen geven.

Ik mag zijn editor zijn. Natuurlijk totdat hij een groot schrijver is. Reve en Mulisch streef je niet voorbij als je moeder je teksten edit. Maar je moet ergens beginnen en dan is je moeder wel even goed genoeg. Bovendien kan haar weblog precies de springplank zijn die je als beginnend schrijver nodig hebt.

Daarom op deze plek het debuut van mijn zoon. Opdat alle uitgevers en illustrators het talent van mijn zoon herkennen en en-masse berichten sturen met illustraties voor bij zijn verhalen, uitgeverscontracten, boekomslagontwerpen en meer van dat soort dingen. En uiteraard is fanmail ook van harte welkom. Dat kan ook in de reactiebox trouwens.

Ik kan niemand laten schrikken

Het monstertje zegt:
“Ik moet op school leren mensen laten schrikken.
En spullen van oude mensen pikken.
Ik denk dat ik dat niet kan.
Ik hou er ook helemaal niet van.
Laatst kwam ik een jongetje met een ijsje tegen.
Eigenlijk moest ik dat ijsje van het hoorntje vegen.
Maar ik vind dat gemeen.
Ik gaf hem er nog een.
Mijn moeder was geschrokken.
En begon tegen me te mokken.
Nee, ik kan niet pesten en niet stelen.
Maar dat kan mij niet schelen.
Mensen helpen doe ik graag.”